Categorie: Cultuur

ETERNITY PERCUSSION THE LEADERS OF TOMORROW

Door Otmar Watson

Stichting Eternity Percussion (Eternity) is een culturele jongerenorganisatie sinds januari 2003 gevestigd in Amsterdam Zuidoost. Oprichten van een eigen organisatie was een initiatief van Alberto Dianza, Eugene van der San, Orlando Ceder, Ulrich Entingh, Kenny Zschuschen en coach Otmar Watson.

Het opzetten van een eigen percussieband was de hoofddoelstelling. 19 jaar later is Eternity gegroeid naar een gevestigde culturele jongerenorganisatie die zich bezighoudt met talentontwikkeling, cultuureducatie, podiumkunsten en internationale uitwisselingsprogramma’s. Daarbij is het empoweren van vooral Afro-Nederlandse kinderen en jongeren een belangrijke doelstelling van Eternity.

Muzikaal Leiders

Derillio Alexander en Revelino Pinas zijn de muzikaal leiders van Eternity en tevens coaches van de juniorengroepen. Wekelijks verzorgen zij drumlessen aan kinderen en jongeren in Amsterdam Zuidoost. Ook verzorgen zij drumworkshops op scholen in Amsterdam. Orlando Ceder, artistiek directeur, geeft samen met de muzikaal leiders en drumdocent Jamal Bijnoe vorm aan de artistieke inhoud en curriculum van de organisatie. Eternity heeft voor zowel Derillio als Revelino veel betekent in hun persoonlijke ontwikkeling. Dit was hun 1e stap naar muzikale ontwikkeling en carriere. Door Eternity hebben ze ook hun horizon uitzonderlijk kunnen verbreden, door deel te nemen aan muzikale uitwisselingsprogramma’s naar landen als Brazilië, Engeland, Curaçao, Suriname, Gambia en Amerika. Vorig jaar heeft Derillio zijn eigen jongeren begeleid tijdens een uitwisselingsproject in Londen. “Hierdoor kon ik vernieuwende activiteiten aanbieden, deelnemende jongeren monitoren en hen op maat verder coachen” zegt Derillio. Voor Revelino was zich aansluiten bij Eternity een eyeopener. Eternity heeft hem versterkt door zijn eigen leefomgeving te verbreden, zijn leefwereld verruimd en geleerd om beter maatschappelijk te participeren. Voor beide heren is Eternity als organisatie een noodzaak voor de jeugd. “Dit moeten we blijven doen omdat de jeugd van nu het nodig heeft. Sommige jongeren leven in een bubbel terwijl er veel meer is om te bereiken”, aldus Revelino.

Eternity Percussion Uitreiking. Foto: Les Adu

Muziki

Op dit moment zijn Derillio en Revelino bezig met de artistieke en productionele voorbereidingen t.b.v. de nieuwe theatervoorstellng Muziki, over de ontwikkeling van Afrikaanse percussie. De première van deze muziekproductie vindt plaats op zondag 4 juli 2021 in het Bijlmer Parktheater. Met deze voorstelling willen Derillio en Revelino zich verder bekwamen en excelleren op het gebied van podiumkunsten. Hierdoor kunnen ze Eternity verder brengen en hoger plaatsen in de kunst- en cultuursector.

Eternity

Ernestine Comvalius: “De kunst- en cultuursector kan het cement van de samenleving zijn in Zuidoost.”

De komst van het Masterplan Zuidoost zet het stadsdeel op scherp. Zuidoost moet zich de komende twintig jaar gaan ontwikkelen op het gebied van Wonen, Werken, Onderwijs en Veiligheid. Over de kunst- en cultuursector wordt geen woord gerept. Ernestine Comvalius, voormalig directeur van het Bijlmer Parktheater, biedt een pleidooi voor het belang van talentontwikkeling en -behoud en deelt haar visie op het gebied van Wonen en Onderwijs.

Door:Raksha Hoost

Haar vrijwilligersfunctie bij het Solidariteitscomité Nabestaanden 7 juni bracht Ernestine in 1989 naar Zuidoost. Hier ving ze nabestaanden van de SLM-vliegramp op en maakte kennis met het stadsdeel. Kort daarna ruilde ze haar toenmalige woon- en werkplaats Utrecht in voor Zuidoost. Het Press Emancipatie Bureau, waarbij ze actief was, werd namelijk opgeheven en bood kans voor een nieuwe carrièrerichting. Haar oog viel op een advertentie van Krater Theater, een theater- en kunstenprojectbureau in Zuidoost dat viel onder een welzijnsinstelling. Als kunstliefhebber greep ze de uitdaging aan. “De Krater was op sterven na dood. Het was klein en het werd wegbezuinigd, maar ik was jong en zag oplossingen.”

Het culturele klimaat in Zuidoost was toentertijd versplinterd. Activiteiten waren onzichtbaar of alleen van kracht binnen de eigen kringen van verschillende groeperingen. Het aanbod beperkte zich tot de diensten van een handjevol professionele organisaties, zoals het Centrum voor Beeldende Kunst (CBK), de Kunstuitleen en Muziekcentrum Zuidoost. Ernestine vocht zich los van de overkoepelende welzijnsinstelling van Krater Theater en richtte samen met andere partners het Bijlmer Parktheater op, een uniek theater dat inmiddels erkend is in de kunst- en cultuursector. “De gemeente Amsterdam ziet het Bijlmer Parktheater nu als een noodzakelijke entiteit in de stad. Dat is een grote verandering, aangezien er destijds werd neergekeken op zowel stadsdeel Zuidoost als op de kunsten die hier werden ontwikkeld.” Haar strijd voor de representatie van etnische groepen en hun verhalen leidde tot een programma dat zich onderscheidt van elk ander theater in Nederland vanwege de focus op diversiteit. “Dit was vanaf het begin een voorwaarde. Er is daarom ook nergens een personeelsbestand als dat van ons. Nu worden we overal gevraagd om onze ervaringen en kennis te delen, terwijl niemand ons in het begin zag staan. Daarom is het belangrijk om doelen te stellen.”

Ernestine richtte samen met partners het Bijlmer Parktheater op.

Masterplan Zuidoost
Als medeoprichter van Jeugdtheaterschool Zuidoost in 1999, leerde ze ook over de cognitieve impact van kunst op kinderen. “Kunst en onderwijs gaan samen. Door cultuuronderwijs leren kinderen onder andere om oplossingsgericht te denken en om samen te werken.” De afgelopen jaren heeft ze meerdere culturele ondernemers zien opstaan die hun eigen weg vinden in de culturele sector, zoals broedplaats Prospect 11. Daarnaast herkent ze ook artiesten die zich hebben ontwikkeld bij Jeugdtheater Zuidoost en inmiddels actief zijn in de televisie- en theaterwereld. “De kunst- en cultuursector is van belang en het kan van groter belang worden voor Zuidoost. Het kan het cement zijn van de samenleving. Zuidoost kenmerkt zich door haar inclusiviteit en is trendsetter. Daar kunnen anderen van leren.” Ze pleit dan ook om kunst en cultuur een plek te geven in het Masterplan Zuidoost, waarbij talentontwikkeling en representatie voorop staan. “De vier hoofdontwerpen van het plan ontfermen zich over de harde zaken, maar met theater, dans en poëzie geven we een podium aan bewoners om hun aspiraties te vertegenwoordigen. Dit is een levensnoodzaak.”

De komst van het masterplan biedt meerdere mogelijkheden voor Zuidoost, volgens Ernestine. Zo kunnen lokale oplossingen het startpunt zijn voor een institutionele aanpak. Een investering in het opleidingsaanbod kan bijvoorbeeld vragen boven tafel brengen over discriminatie op de arbeidsmarkt. “En als mensen eenmaal actief zijn in een organisatie, moeten we vragen blijven stellen. Hoe staat het bijvoorbeeld met de doorstroom? Het masterplan zal dit soort zaken moeten aanpakken en niet op een vrijblijvende manier.” Ze juicht de aanstelling van Saundra Williams als programmadirecteur Masterplan Zuidoost dan ook toe. De oud-directeur van de Theaterwerkplaats en voormalig manager van het Bijlmer Parktheater is verantwoordelijk voor de ontwikkeling en de uitvoering van het plan in samenwerking met meerdere partijen. “Ik denk dat zij goed op de hoogte is van structurele beperkingen die de achtergesteldheid van bepaalde groeperingen in stand houdt. Daarnaast is goed leiderschap belangrijk om alle betrokkenen aan hun intenties en plannen te houden.”

Wonen en Onderwijs
Het gebrek aan geschikte woningen jaagt jongeren met potentie het stadsdeel uit, volgens Ernestine. Het stadsdeel zou zich moeten inzetten om de mensen met hart voor Zuidoost juist te behouden en een toekomst te bieden binnen de stadsdeelgrenzen. Bij de ontwikkeling van het masterplan moet worden gezocht naar manieren om de huidige gevestigde jongeren voorrang te geven. “De jongeren en volwassenen die hier al wonen voelen zich namelijk betrokken en willen teruggeven. Het behoud van deze mensen biedt een grotere garantie voor de daadwerkelijke uitvoering van de initiatieven en de continuïteit daarvan.
Wij die hart hebben voor het stadsdeel, wij gaan doorzetten. Dat biedt onderling vertrouwen.”

In december 2020 betoogden John Leerdam, Jerry Straub, Ton Haans en Hans Res voor de inzet van coaches om de jeugd een stap in de goede richting te helpen. Ernestine sluit zich hierbij aan, maar ziet tegelijkertijd ook een andere uitdaging. “We moeten niet alleen investeren in de kinderen die in een moeilijke thuissituatie hebben, maar ook in de gezinnen. Vaak is er weinig aandacht voor de opvoeding en daar kan het masterplan verandering in brengen door ondersteuning te bieden.” Als voorbeeld noemt ze de inzet van Enver Liesdek, oprichter van dansschool We Are On the Move, die ook een maatschappelijke rol vervult voor zijn jonge leden. Zo gaat hij met de ouders of met de school praten wanneer er zich problemen voordoen die in de weg staan van de ontwikkeling van een kind. “Dat is een verzwaring van je taak, maar dit zijn de ‘community workers’ die net iets verder kijken.”

Zuidoost kenmerkt zich door haar inclusiviteit en is trendsetter.

Ideeënverzameling
De initiële aankondiging van het Masterplan Zuidoost zorgde voor oproer bij een groep bewoners die een top down-benadering niet zag zitten. De burgemeester stemde toe met de inspraak van bewoners en verzamelt ideeën in januari 2021. Mede door de inzet van dagelijks bestuurslid Tanja Jadnanansing heeft Ernestine vertrouwen in de structuur die wordt opgezet door het stadsdeel om bewoners en zelforganisaties in Zuidoost bij het proces te betrekken. “We moeten het stadsdeel eraan blijven herinneren om ons niet te vergeten. Dit vraagt veel alertheid van ons, maar ik ben er trots op dat bewoners hun plek hebben verworven.”

Ze stimuleert mensen om geen grenzen en criteria aan te houden bij het aanmelden van nieuwe ideeën. “Laat mensen dromen en hun fantasie de vrije loop laten. Vraag jongeren, volwassenen, kunstenaars om hun ideeën op hun eigen manier aan te leveren. Het is de taak van de beleidsmakers om dan te kijken wat mogelijk is binnen de kaders die ze hebben. Zolang bewoners erop kunnen vertrouwen dat hun ideeën serieus worden genomen. De ideeën die in deze fase niet worden uitgevoerd, kunnen altijd als inspiratie dienen voor een volgend stadium. ”

De voormalig directeur is voorstander van het Track&Trace-idee van Angelo Bromet. Momenteel vragen bewoners zich vaak af welke stappen worden ondernomen na het indienen van een idee. Met een Track&Trace-systeem kunnen bewoners hiervan op de hoogte blijven net als wanneer je een pakketje verstuurt via de post. “Niets is zo dodelijk als wanneer mensen alles hebben gegeven en er niks voor terug krijgen. Hoe ga je ze dan in een tweede fase in beweging krijgen?” Informatie over de stand van zaken, zoals welke ideeën op de wachtlijst staan, welke worden gerealiseerd en welke zijn gesneuveld, kan op deze manier worden gecheckt.

Om succes te boeken met het masterplan is het nodig dat resultaten zichtbaar worden gemaakt en ook worden gevierd. Het is de taak aan stadsdeel Zuidoost om de energie erin te houden en te bouwen op de energie van positieve mensen in Zuidoost, volgens Ernestine. “Als dat wordt gedaan en de kunsten bij het plan worden betrokken, dan heb ik er vertrouwen in.”

Ernestine Comvalius, Parel van Zuidoost!

15 JAAR BLACK HARMONY

Muziek- en zangformatie Black Harmony is een fenomeen binnen de kunst- en cultuursector. Vooral binnen de Afrikaanse Surinaamse gemeenschap in zowel Nederland als Suriname is dit gezelschap één van de favoriete groepen en een veel gevraagde artiestenformatie voor particuliere, zakelijke en religieuze aangelegendheden. In 2021 viert Black Harmony haar 15 jarige bestaan met o.a. officiele plechtigheden, concerten, tour naar Suriname en een filmdocumentaire.

Black Harmony is ontstaan vanuit een jongerenproject georganiseerd door stichting Eternity Percussion onder leiding van Orlando Ceder. Eén van de onderdelen van dit jogerenproject was een muziekproject dat werd gecoacht door Orville Breeveld. De 1e optredensdag van Black Harmony was op 9 juli 2006 tijdens De Dag van 1000 Culturen op het Anton de Komplein in Amsterdam Zuidoost. De belangrijkste vocalisten van toen waren Bianca Purperhart, Deborah Creebsburg, Romano Wijnstein en Orlando Ceder.

Bij Black Harmony staat Afro-Surinaamse muziek centraal. “Wij laten zien dat Afro-Surinaamse muziek breder is dan alleen wat men nu kent”. Afro-Surinaamse muziek is vooral religieus en daarnaast ook gewoon klassieke muziek. Vanuit de Westerse samenleving wordt het alleen niet zo gezien”, zegt Ceder. Net zoals bij Westerse klassieke muziek, zingt en bespeelt Black Harmony oude muziekvormen en geeft hierbij Afro Surinaamse muziek een breder podium. “We maken nog steeds contact met energieen die wij niet zien. Daarom werkt de Nationale Opera met Black Harmony”, aldus Orlando Ceder.

De succesformule van Black Harmony is het zingen van Afro-Surinaamse close harmony en het vertalen van traditionele nummers naar nu. Zwarte mannen die op een positieve en artistieke manier stereotypen uit de wereld helpen. Black Harmony biedt meer aan dan alleen muziek. Ze organiseren ook maatschappelijke, educatieve en empowerment projecten. Black Harmony heeft nu ook een connectie met het conservatorium. Hiermee laten ze zien dat Afro-Surinaamse muziek niet minder waard is. 15 jaar Black Harmony betekent voor Orlando dat hij een gezonde organisatie heeft die bestaat en waarvan de noodzaak is aangetoond. Black Harmony fungeert zowel nationaal als internationaal als ambassadeur van Winti muziek op grote podia.

15 jaar Black Harmony

 

Graffiti in parkeergarage Kempering blijft behouden

Imagine IC organiseerde gedurende 2020 het project ‘Parkeergarage Kempering, Monument of the Mind’ in opdracht van gemeente Amsterdam. Onderdeel waren meerdere sessies met bewoners uit de Bijlmer over de (her)bestemming en het veiligstellen van objecten, verhalen en overblijfselen uit parkeergarage Kempering. Op de agenda stond ook om samen na te denken of er een manier is om de graffiti uit de parkeergarage te behouden. De wens van de bewoners en andere betrokkenen was om de graffiti in parkeergarage Kempering te documenteren en zo na de sloop te behouden. Het antwoord op deze wens is vandaag gelanceerd.

Een terugblik

Garages waren ooit een essentieel onderdeel van het oorspronkelijke plan voor de Bijlmer dat vanaf midden jaren 60 in de Bijlmermeer uit de grond verrees. Vanaf verhoogde dreven reed je met je auto zo de garage in, om via een loopbrug door een groene oase van gazons en bomen naar je flat te lopen. Hoe modern! Maar de Bijlmer veranderde, de garages werden gesloopt, herbestemd of leeg gelaten.

Garage Kempering: Modern Monument

Als gemeente Amsterdam in de zomer van 2019 het definitieve besluit neemt om de Kempering, de allerlaatste parkeergarage in originele Bijlmerstijl, in het voorjaar van 2020 te slopen, lopen de gemoederen hoog op en blijkt jong erfgoed als de Kempering ook veel historische, esthetische en emotionele waarde te hebben.

De Kempering garage is veel meer geweest dan enkel een plek om auto’s te parkeren. Dat er ooit is geparkeerd lijkt bijzaak. Er is door de jaren heen gesport, gewerkt, gekraakt en gekerkt. Daarnaast was de garage ook een belangrijke vrijplaats voor graffitischrijvers. Een plek met rafelranden waar de aangebrachte graffiti, veelal onbedoeld, kleur bracht in hoeken waar duisternis de hoofdrol leek te spelen. Door film, foto’s en de bijbehorende unieke verhalen van de graffitischrijvers zelf, bestaat parkeergarage Kempering vanaf vandaag voort voor generaties na ons. Met een ‘Virtual Reality Memory Capsule’ en de publicatie ‘Graffiti in de Kempering’ worden de gelaagde betekenissen en emoties over samenleven in de Bijlmer, die in het traject rondom parkeergarage Kempering zichtbaar werden, deelbaar.

Over de film

Het Street Art Museum Amsterdam (SAMA) heeft een ‘Virtual Reality Memory Capsule’ gemaakt, een film die je door de garage heen leidt. Met een VR-bril op, kun je tijdens de tour om je heen kijken. Het geeft het gevoel daadwerkelijk in de garage te zijn en zorgt er zo voor dat de herinnering, of het gevoel van de garage in ieder geval virtueel behouden blijft.

Over het boek

Het eerste exemplaar van het nieuwe boek ‘Graffiti in de Kempering’ is officieel aangeboden aan stadsdeel Amsterdam Zuidoost. ‘Graffiti in de Kempering’ is een samenwerking tussen Imagine IC, Dutch Graffiti Library en Mick La Rock en laat een mooi beeld zien van de verschillende graffiti die garage Kempering door de jaren heen heeft gekend. In het boek is onder andere werk te zien van (Amsterdamse) grafitischrijvers als Shet, Even, AZHQ, THE Rapser, Mickey, Ezel, Jake, Brush, Sush, Nuke, Fidel, Niels Shoe Meulman en Anopsy. Naast de verhalen uit de Kempering wordt in een extra hoofdstuk de weinig belichte betekenis en rol van graffiti in en voor de Bijlmer toegelicht.

Het boek ‘Graffiti in de Kempering’ is samengesteld, ontworpen en uitgegeven door
Dutch Graffiti Library in samenwerking met Mick La Rock.
Oplage 400 exemplaren
168 pagina’s
Formaat 235×295
Tekst in Nederlands

Verkrijgbaar via: www.dutch-graffiti-library.nl

Schubert en de nieuwe wereld

Bijlmer Klassiek gaat hand in hand met Afrofuturisme tijdens de volgende editie op 29 november om 11.00 uur in het Bijlmer Parktheater.

Tickets: https://bijlmerparktheater.nl/nl/bijlmer-klassiek-schubert-en- de-nieuwe-wereld

Werken van Schubert en Essl

De mooiste muziek aller tijden werd geschreven door een vreemde kleine man met de naam Franz Schubert. Hij was een eenzame en zeer sociale onhandige man. Maar hij schreef wel een van de mooiste en meest geliefde kamermuziekwerken aller tijden, het beroemde Forellenkwintet.

In dit concert zorgt Planet AiRich, hét boegbeeld van het Afrofuturisme uit Amsterdam-Zuidoost, voor de bijzondere visuals. De theaterzaal wordt gevuld met futuristische beelden geïnspireerd door de klassieke klanken van deze componist.

Wereldpremière: nieuw werk van Michael Essl

Naast het Forellenkwintet kunt u luisteren naar nieuw werk van de jonge Duitse componist Michael Essl. Zijn stuk gaat over de mens tussen natuur en machine, met afwisselend snelle, virtuoze gedeeltes en rustige, bijna machinale klankvelden.

Introductie Otmar Watson

Otmar Watson is een van de oprichters, directeur en artistiek leider van stichting Untold. Een empowerment organisatie die zich al 18 jaar bezighoudt met het empoweren van zwarte jongeren op het gebied van hun identiteit en cultuur. Untold staat vooral bekend om haar theaterproducties die gaan over Afrika en de Afrikaanse diaspora.

Otmar Watson is ook een van de oprichters en bestuurders van stichting Eternity Percussion. Een culturele organisatie die zich ook al 18 jaar bezighoudt met empowerment en muziekeducatie van zwarte jongeren. Vanuit Eternity en Untold worden er jaarlijks internationale culturele- en maatschappelijke uitwisselingsprogramma’s opgezet met partnerorganisaties over de hele wereld.

Alvorens het avontuur met Untold en Eternity van start ging was Watson als actief in de studentenvereniging Bun Tranga op de Hogeschool Inholland, waar hij ook een van de oprichters was. Hiernaast was Watson werkzaam bij stichting Brotherhood. De toen bekende culturele organisatie in Amsterdam Zuidoost.

Tegenwoordig is Watson nog steeds een aantal uur per week werkzaam als sociaal cultureel werker bij Swazoom in Amsterdam Zuidoost en organiseert in deze hoedanigheid het Swazoom Live event voor jong talent uit het stadsdeel. Hiernaast is hij bestuurslid van de Tolhuistuin, redactielid van de Cultuurkrant NL en al 5 jaar werkzaam in opdracht van het Nationaal Instituut Nederlands slavernijverleden en erfenis als programmeur van de Black Achievement Month.

Otmar Watson voelt zich vereerd dat hij als redacteur voor Bijlmer&Meer gaat schrijven. De artikelen zullen vooral de activiteiten en projecten van Untold, Eternity en Black Harmony weerspiegelen. Deze 3 organisaties zijn vaste samenwerkingspartners en zijn zowel lokaal, nationaal als internationaal actief als het gaat om empowerment, cultuureducatie, talentontwikkeling, podiumkunsten, educatie en cultureel erfgoed. Ben je benieuwd naar wat hij vanuit deze organisaties opzet en meemaakt? Hou zijn column dan in de gaten!

 

Wie uit Zuidoost wordt AMSTERDAMMER(TJE) van het jaar 2020?

WIE UIT ZUIDOOST WORDT AMSTERDAMMER(TJE) VAN HET JAAR 2020

 

 

Ook al lijkt het einde van het jaar nog even weg, de voorbereidingen voor de jaarlijkse verkiezing van de Amsterdammer van het Jaar (AvhJ) en Amsterdammertje van het jaar zijn al in volle gang. Amsterdammers kunnen hun grote en kleine stadsgenoten die zich hebben ingezet voor hun stad en de inwoners nu al nomineren voor deze felbegeerde titel.

Het gaat om Amsterdammers die zich onbarmhartig hebben ingezet, voor hun buren, een achterstandsgroep, de buurt, of op welke manier ook voor de stad. In deze tijd, waar het coronavirus niet is weg te denken, zijn veel Amsterdammers opgestaan om de medemens te helpen. De verwachting van het aantal inzendingen is dan ook hoog bij de Stichting Amsterdammer van het Jaar (AvhJ), die dit jaarlijks terugkerende evenement in de stad al voor de vijftiende keer organiseert.

Titel

Welke Amsterdammers verdienen het om in het zonnetje te worden gezet’, dat is de vraag die Amsterdammers bij zichzelf kunnen stellen. Met andere woorden, welke Amsterdammer komt in aanmerking voor deze titel. Tot 26 november kunnen Amsterdammers, die volgens onze lezers de titel Amsterdammer(tje) van het Jaar zouden verdienen, worden aangemeld.
Een jury beoordeelt alle inzendingen en kiest daar tien genomineerden uit. Zij worden via deze krant, de website en verschillende media in Amsterdam bekend gemaakt. Van 1 tot en met 12 februari kan er worden gestemd via: www.amsterdammervanhetjaar.nl.

Elk jaar wordt er tijdens een feestelijke show in het Internationaal Theater Amsterdam (ITA, voorheen Stadsschouwburg, red.) door burgemeester Halsema bekend gemaakt wie de winnaars zijn. Dat gebeurt deze keer op zondag 14 februari.
Hoe het feest en het programma er dit jaar uit komen te zien, is nog niet helemaal bekend. Dat hangt af van de ontwikkelingen met betrekking tot het coronavirus. Maar dat er weer een Amsterdammer en Amsterdammertje van het jaar 2020 bekend worden gemaakt is zeker.

Betekenisvol

Maar totdat het zover is, wie kent nog een Amsterdammer (tje) die op de lijst van genomineerden niet mag ontbreken? Iemand die in het afgelopen jaar iets betekenisvol voor de stad of stadsgenoten heeft gedaan.
Iemand voordragen voor Amsterdammer van het jaar 2020 kan tot 26 november. Motiveer kort waarom hij of zij voor deze titel verdient. Nomineren kan via amsterdammervanhetjaar.nl of stuur een mailtje naar info@amsterdammervanhetjaar.nl.

Genomineerden

Aanmelden van de Amsterdammertjes gaat via: www.dkjl.nl/amsterdammertje. De Amsterdammertjes kunnen tot eind december worden aangemeld. De tien genomineerden worden geselecteerd door een deskundige jury.

De genomineerden en de winnaars op het podium tijdens de feestelijke uitreiking in 2020 in het Internationaal Theater Amsterdam met burgemeester Femke Halsema.
Een volle zaal tijdens de uitreiking van de Amsterdammer van het Jaar verkiezing 2020.

Foto: Jurre Rompa.

Harriet Derby en Joel Quayson winnaars foto-opdracht Rijksmuseum Document Nederland Junior 2020

In het Rijksmuseum zijn de 14-jarige Harriet Derby en 22-jarige Joel Quayson uitgeroepen tot winnaars van Document Nederland Junior, de jaarlijkse foto-opdracht voor middelbare scholieren en mbo-studenten. Dit jaar was het thema van de opdracht ‘Wie ben jij?’ Zonder het zelf door te hebben, omringen we ons met mensen die op ons lijken. Mensen die hetzelfde denken, er hetzelfde uitzien, dezelfde taal spreken, uit soortgelijke gezinnen komen en hetzelfde kunnen. De jongeren werden uitgedaagd om hun eigen identiteit te ontdekken en vast te leggen. Harriet won in de categorie voortgezet onderwijs, Joel in de categorie mbo.

Een jury onder leiding van fotograaf Dustin Thierry beoordeelde hun foto’s als kwetsbaar, ontroerend en is van oordeel dat beide winnaars het thema op intieme wijze benaderd hebben. De foto’s van de jongeren zijn te zien van 14 oktober t/m 31 december 2020 in de Teekenschool van het Rijksmuseum van. De toegang tot de Teekenschool in gratis.

 

12de editie fotowedstrijd Document Nederland Junior

Het Rijksmuseum organiseert voor de twaalfde keer Document Nederland Junior, de jongeren-editie van Document Nederland. De tien genomineerden werden uitgenodigd voor twee masterclasses onder begeleiding van fotograaf Dustin Thierry en experts van het Rijksmuseum. Samen hebben zij een tentoonstelling ontwikkeld die tot 31 december te zien is in de Teekenschool.

Prints van jonge makers

De foto’s van de winnaars zijn te koop in de CJP-shop voor € 17,85 per stuk.

Document Nederland Junior wordt mede mogelijk gemaakt door de Janivo Stichting.

 

Nieuwe tentoonstelling CBK Zuidoost: A Fair Share of Utopia

Als je vandaag zou sterven en één generatie later terugkeert, in welke wereld zou je dan geboren willen worden, ongeacht waar of wie je bent?’ Dat is de vraag die aan de kunstenaars van ‘A Fair Share of Utopia’ is gesteld en op basis waarvan zij nieuwe werken hebben gemaakt voor Nest en CBK Zuidoost.

Kun je je eigen belangen opzij zetten en echt vechten voor een betere wereld in het belang van volgende generaties, of is het makkelijker als je je voorstelt dat jij zelf ook onderdeel uitmaakt van die onbekende toekomst? In haar essay ‘What if We’re All Coming Back?’ in The New York Times van oktober 2018 probeert mensenrechtenadvocaat Michelle Alexander zich een voorstelling te maken van de wereld waarin je terecht zou komen als je zou reïncarneren op een willekeurige bestemming en onder willekeurige omstandigheden.

Haar essay ligt ten grondslag aan de tentoonstelling. Vanuit het gedachte-experiment om zich een fundamenteel andere, duurzame en humane organisatie van de samenleving voor te stellen, speculeren de kunstenaars over een onbekende toekomst waar zijzelf onderdeel van uitmaken. Door middel van deze oefening in verbeeldingskracht, biedt de tentoonstelling voorstellen voor alternatieve manieren voor het omgaan met elkaar en met de aarde.

Bij de tentoonstelling verschijnt de publicatie ‘Wat Niet Is Maar Kan Zijn’, waarin tien schrijvers en negen kunstenaars vanuit het gedachte-experiment verkennen of het mogelijkheid is hun eigen belangen opzij te zetten voor een betere wereld voor volgende generaties. Ze speculeren over een onbekende toekomst waar ze zelf onderdeel van uitmaken.

Met teksten van: Michelle Alexander, René ten Bos, Dean Bowen, Sander Donkers, Clarice Gargard, Sisonke Msimang, Rashid Novaire, Vamba Sherif, Jan van de Venis en Louwrien Wijers. Het boek wordt uitgegeven door uitgeverij Jurgen Maas, met redactie van Mister Motley.

‘A Fair Share of Utopia’ is een initiatief van Nest in samenwerking met CBK Zuidoost Amsterdam. Bij beide instellingen wordt een uitgebreid context programma ontwikkeld. Houd hiervoor de agenda van Nest en CBK Zuidoost in de gaten. De opening van de tentoonstelling zal plaatsvinden op 3 september in CBK Zuidoost.

Sarita Bajnath, Gelooft in Ontmoeting

Door; Ernestine Comvalius

Negentien jaar geleden, toen niemand volgens Sarita Bajnath in de Bijlmer wilde wonen is zij neergestreken in het stadsdeel. Een korte tijd heeft zij elders gewoond, maar nu verblijft ze negen jaar onafgebroken met haar man en twee zonen van acht en twee jaar oud in het stadsdeel.

Wie kent haar niet?
Sarita is geboren in Middelburg, heeft gestudeerd in Delft en is uiteindelijk in Amsterdam beland om geneeskunde te studeren. Op social media deelt Sarita haar vreugde, haar boosheid en haar verontwaardiging met verve. Zij beweegt zich in de buurt als een vis in het water. Menig jonge vrouw heeft bij haar empowerment trainingen gevolgd. Zij gaat met buurtambassadeurs op stap om de wijk te verkennen. Is het schoon, zijn de stoepen toegankelijk voor rolstoelen, is het veilig in de buurt? Als het nodig is organiseert zij dialoogavonden, want zij gelooft in contact, elkaar leren kennen en ontmoeten.

Toen ik laatst jarig was en geen feest mocht organiseren dankzij Covid, heb ik bara`s en samosa`s gemaakt, maizenakoekjes en nog veel meer. De pakketten heb ik rondgebracht bij mijn buren en vrienden. Ik geef graag. Aannemen vind ik een stuk moeilijker. Ik geef graag warmte en liefde.

Hilli Axwijk, is een voorbeeldfiguur voor Sarita. Zij vindt dat de strijdbare mensen die haar generatie voor zijn gegaan te weinig waardering krijgen.

Ik vind het belangrijk dat mensen de geschiedenis van Zuidoost kennen. Hilli Axwijk heeft trainingen opgezet en veilige plekken voor vrouwen gecreëerd waar zij zich konden ontwikkelen. Ik geef lezingen over het ontstaan van de Bijlmer. Over de kracht van de mensen die zich dit stadsdeel hebben toegeëigend en er een bloeiend deel van Amsterdam van maken. Nieuwkomers leer ik dat je niet hier kunt komen wonen zonder die kracht van de bewoners te zien en te respecteren. Dat geldt ook voor leerkrachten die de kinderen stigmatiseren en betuttelen. Ga op zoek naar de potentie van die kinderen.
Op facebook kunnen we allerlei slimme uitspraken lezen van haar zoon Max. Dat is niet verwonderlijk want Sarita voedt haar kinderen bewust inclusief op, zoals zij dat noemt.
Als ik mijn kinderen voorlees uit een boek met mannelijke astronauten waarbij de vrouw een koffiedame is, zegt mijn oudste zoon: Dat is gek. Vrouwen kunnen toch ook astronaut zijn?
Sarita verwijst naar de film Onderneming Onderdak van Andre Reeder die in zijn documentaire het pensionbeleid van de gemeente Amsterdam fileerde.
`Mijn vader heeft ook als een gastarbeider in aftandse pensions doorgebracht. Hij praat er niet over, maar daardoor begrijp ik de mensen die weg zijn getrokken uit die overvolle pensions en de flats zijn komen kraken in de Bijlmer.~
Sarita zet zich ook in voor het verfraaien en duurzamer maken van de Bijlmer. Ik plant bloemen voor de deur van mijn huis en het werkt aanstekelijk want mijn buren zijn nu ook bezig om planten en bloemen te verbouwen.
We moeten ons niets aantrekken van het negatieve stigma uit de media. Ik geniet hier van de mooie natuur en al die culturen waarin ik mezelf herken.

Jannice Ameyaw, De Verzorgende!

Door: Ernestine Comvalius

Zonder mondkapje of een beschermende jas, gaat Jannice Ameyaw elke dag naar het Zorgcentrum om voor kwetsbare ouderen te zorgen. Zij woont vanaf haar vijfde in Amsterdam Zuidoost, sinds zij met haar jonge ouders uit Ghana in Nederland arriveerde, in 1997.

Nu Covid-19 rondwaart en de meest kwetsbaren te vinden zijn in de verpleeghuizen, maak ik me zorgen over deze moeder die drie kinderen thuis heeft. Ik wil alles weten over haar veiligheid.
“Ik ben angstig. Wij zorgverleners kunnen niet gemist worden. Er zijn geen maskers en er is geen speciale kleding voor ons, omdat er een tekort aan is. Ik mag pas thuis blijven wanneer ik 40 graden koorts heb. Niemand van ons is getest, ook de ouderen niet. Ik kan geen 1.5 m. afstand houden want ik verzorg mensen, stop hen in bad, kleed hen aan.” Jannice lacht even. Het is de nuchtere lach van iemand die weinig keus heeft. “Voor zover we weten is nog niemand besmet in ons centrum. “

Ik besluit om Jannice niet met mijn verontwaardiging te belasten en verder te gaan met het gesprek.
Jannice vertelt dat zij tot vorig jaar bij haar vader thuis woonde, maar voor de geboorte van haar derde kind verhuisd is, omdat er in Zuidoost geen huis te vinden was in de sociale sector. Toch is ze elke dag in het stadsdeel.

“Mijn kinderen zitten hier op een goede basisschool. Samenspel behoort tot de ‘excellente’ scholen. Ik heb hier nooit weggewild. Ik mis de winkels en de mensen van allerlei culturen. Toen mijn zoon Majesty geboren moest worden, was het mijn Surinaamse buurvrouw die mij snel naar het ziekenhuis bracht. Op de OSB heb ik mijn middelbare school doorgebracht en dierbare vriendinnen hieraan overgehouden. Ze moeten zorgen dat er genoeg woningen komen voor ons jonge mensen. We kunnen niet eeuwig in huis bij onze ouders blijven.”
Jannice mist een Ghanese opvoeding. Weinig weet ze van de tradities, de gebruiken, de geschiedenis. Nu ze kinderen heeft, vindt ze het jammer omdat ze hen de taal noch de verhalen en gewoonten kan bijbrengen.
“Mijn ouders waren heel jong toen ze hier naartoe migreerden. Mijn familie woont in Engeland, Amerika, maar niet hier. Ze hebben weinig aan overdracht gedaan.
Wat ik wel goed ken, zijn de gerechten en koken is mijn hobby. Ik maak Jollofrice, Waake en Banku en geniet ervan wanneer anderen smullen.”
Jollofrice ken ik en Waake blijkt een soort Bruine Bonen met Rijst te zijn en Banku lijkt op fufu of funchi wat heerlijk is met soep en pepersaus van tomaten.

De kinderen van Jannice hebben prachtige namen. Haar oudste dochter heet Wonderful, haar zoon heet Majesty en de jongste dochter heet Glorious. De namen geeft ze haar kinderen mee zodat zij met opgeheven hoofd kunnen zeggen hoe bijzonder zij zijn en welke boodschap hun moeder hen meegeeft op hun levenspad.
Jannice Ameyaw, brengt elke dag haar kinderen naar de opvang zodat zij ouderen kan begeleiden bij hun revalidatie of in hun laatste levensfase, met gevaar voor besmetting. Zij verdient hiervoor, samen met al haar collega’s, de grootste waardering.

Zuidoost&Meer

GRATIS
BEKIJK