Categorie: Bijlmer Pioniers

BIJLMER PIONIERS: Hilly Axwijk en Palmira Barends

 

Door Drs. MA, Graziëlla Hunsel Rivero

In Bijlmer Pioniers leest u de verhalen van de mensen die zich op een bijzondere wijze, in de Bijlmergeschiedenis, hebben ingezet voor de gemeenschap en de opbouw van dit stadsdeel.

 

BIJLMER PIONIERS: Hilly Axwijk en Palmira Barends – Moeder en dochter met een fighting spirit

[Hilly Axwijk 1968 – 2004 & Palmira Barends 1968 – heden]

Op 29 oktober 1967 kwamen Palmira en haar moeder Hilly Axwijk naar Nederland en trokken in bij familie in Amsterdam. Nog geen 7 dagen in Nederland begon Hilly met werken bij Volkshuisvesting en volgde zij ’s avonds de mbo-opleiding tot maatschappelijk werkster. Na zes maanden werd het gezin herenigd met de komst van de overige familieleden, de drie zonen en broertjes Steve, Patrice en Humberto. In mei 1968 streek het gezin neer in de G-buurt om daar in de flat Grubbehoeve een fijn appartement te betrekken. Dit appartement werd een plek waar, als moeder Hilly thuis was, velen terecht konden voor een praatje, advies of een hulpvraag.  De huiskamer werd ingeruild voor een kantoor van de Surinaamse Vrouwen Beweging in het gebouw van stichting Interim Beheer waar nu het CEC-gebouw staat.  Haar medemens, maar vooral vrouwen in hun kracht zetten, is altijd de drijfveer van Hilly Axwijk geweest. Het is haar erfenis die zij achterlaat voor de bevolking van dit deel van Amsterdam.  Op de plek waar zij dag in dag uit haar levenswerk uitvoerde, is er in 2010 ter nagedachtenis aan deze Bijlmer Pionier een plein naar haar vernoemd, het Hilly Axwijkplantoen. Haar dochter Palmira heeft de G-buurt nooit verlaten en op haar eigen krachtige manier zet zij zich in voor haar medemens in Zuidoost.

 

EEN GEBOREN VROUWENRECHTENACTIVISTE

“Nadat mijn moeder haar mbo-opleiding had afgerond, ging ze door naar het hbo en deed voor haar scriptie onderzoek naar ”De Surinaamse vrouw en haar onvolledig gezin in Nederland”. Vanwege haar eigen ervaring kon ze zich met de juiste adviezen inzetten en eventueel bij de nodige instanties aankloppen voor begeleiding van de hulpvraag. Haar motto was “Gelijke rechten voor de vrouwen en haal uit je leven wat erin zit “al deze kennis zette zij om in de vorm van adviezen die zij gaf aan de vrouwen van de SVB. Haar drang om zichzelf steeds verder te bekwamen, was onuitputtelijk. Dit maakte dat ze ging werken bij de Sociale Dienst, want nog meer vrouwen moesten bewust gemaakt worden. Door haar drive en de activiteiten die zij met de SVB ontplooide, viel ze op bij de PvdA! Ze nodigden haar uit om zich aan te sluiten bij de Rooie Vrouwen. Hierdoor stortte zij zich volledig in de politiek en haalde vervolgens vele zwarte vrouwen de politiek in. Met kracht zorgde ze ervoor dat deze vrouwen gezien en gehoord werden. In 1985 riep zij de Sophie Redmondonderscheiding in het leven waar er jaarlijks een prijs werd toegekend aan een vrouw die zich op cultureel en maatschappelijk vlak inzette voor anderen vrouwen. Zo is ook het lied Datra Sophie Redmond van Anne-Marie Hunsel ontstaan. Het was en is het lijflied van de onderscheiding die nu als de Gouden Vioolspeld door het leven gaat. Mijn moeder had van nature de fighting spirit om mensen de beste versie van zichzelf te laten worden.”

 

GEBIEDSKANJER

“Zelf zet ik me al jaren in voor de bewoners uit Zuidoost. Ik heb jaren succesvol in de schuldhulpverlening gewerkt, maar mijn contract bij de gemeente werd in 2013 jammer genoeg niet verlengd en kon ik niet langer mijn bijdrage leveren aan het vele werk dat er nu nog steeds ligt. In datzelfde jaar kreeg ik een droom waarin ik de opdracht kreeg om voor mensen uit de buurt te gaan koken die dat nodig hadden. Mijn moeder maakte ook deel uit van die droom. In de droom stelde ik haar de vraag waar ik moest beginnen. Haar antwoord was kort en duidelijk. Doe het! Het zal je lukken! Ik heb geen moment getwijfeld en ben aan de slag gegaan. Binnen drie dagen stond in voor toko Kai Hing op Ganzenhoef met 250 maaltijden die ik uitdeelde aan de mensen die het minder hadden. Ik heb dit tot en met 2017 geheel op eigen kracht en zonder subsidies gedaan vanuit het CEC-gebouw met behulp van winkeliers en particulieren die mij sponsorden om 1100 mensen uit de buurt te helpen. In 2015 ontving ik van de gemeente voor mijn inzet en betrokkenheid de oorkonde van Gebiedskanjer. Daar ben ik enorm trots op en blijf bewoners bijstaan waar ik kan.

De vorige Bijlmer Pionier, Hidayet Gencaslan, stelt je de volgende vraag: 

Wat kan er volgens jou nog verbeterd worden voor een betere samenleving in Amsterdam-Zuidoost?

“Verbetering voor een betere samenleving in Zuidoost zou zijn dat er weer wordt nagedacht over verschillende buurtcentra om de jongeren en verschillende culturen een plek te geven samen te komen, deel te nemen aan verschillende activiteiten, van elkaar te leren en om zo samenscholing te verminderen.”

WAT IS JOUW VRAAG AAN DE VOLGENDE PIONIER?

“In deze tijd van Corona, hoe kunnen de verschillende culturen uit Zuidoost elkaar toch leren kennen?”

Hilly Axwijk en Palmira Barends – Moeder en dochter met een fighting spirit

 

 

BIJLMER PIONIERS: Hidayet Gencaslan

Door Drs. MA, Graziëlla Hunsel Rivero

In Bijlmer Pioniers leest u de verhalen van de mensen die zich op een bijzondere wijze, in de Bijlmergeschiedenis, hebben ingezet voor de gemeenschap en de opbouw van dit stadsdeel.

 

BIJLMER PIONIERS: Hidayet Gencaslan – Met bloemen maken de broers Gencaslan de Bijlmer kleurrijker

[1979 – heden]

Als klein meisje kwam ik met mijn moeder wekelijks bij de bloemenwinkel “Hollands glorie” in het oude winkelcentrum Ganzenhoef. Een grote, half kalende meneer met een blauw overal en altijd op klompen was de eigenaar en zorgde er altijd voor dat er voor zijn winkel een kleurrijke bloemenzee ontstond waar je als klant je ogen uitkeek. Op een dag was de grote meneer niet meer alleen. Hij werd deze vergezeld door een jongeman die bij hem een bijbaantje had. Hij stelde hem voor als Ali en Ali moest ons die dag de bloemen verkopen.

Ali Gencaslan werd een volwassen man in deze winkel en nam de bloemenwinkel van de eerste eigenaar over. Hij bouwde samen met zijn broers een klein bloemenimperium, van ongeveer 5 winkels, op in de Bijlmer en veranderde de naam in “Bloemactief Ali”. Een succesvolle formule waar je in elk filiaal met veel enthousiasme en warmte werd ontvangen en geholpen. Inmiddels staat Hidayet, één van broers, met deze zelfde hartelijkheid door de week op de markt in Amsterdam-Zuidoost met zijn eigen onderneming, “Bloemen de Broer”.

VAN TURKIJE NAAR DE BIJLMER

“In de jaren zeventig emigreerden mijn ouders van Ankara, Turkije naar Nederland. Zij kwamen met het gezin terecht in de flat Frissenstein in de Bijlmer. Ik woon al 42 jaar in dit deel van Amsterdam en ben, als kind, opgegroeid met een geweldige sfeer om mij heen. Alles was nieuw voor mij, het was multicultureel en de mensen om mij heen waren allemaal gastvrij. Na al die jaren is dat gevoel voor mij nog steeds hetzelfde, ik ben gelukkig hier met mijn gezin, want wij zijn hier thuis in de Bijlmer!”

ZEG HET MET BLOEMEN

“Toen ik zeven was rolde ik, net als mijn broer Ali, in de bloemenindustrie. Het begon met het helpen in de bloemenzaak dat na een aantal jaar veranderde naar een echt baantje. Ik leerde zoveel over het product, hoe je om moest gaan met klanten en hoe je een eigen zaak moest runnen. Ik ben toen samen gaan werken met mijn oudere broer in 1 van de filialen van “Bloemactief Ali”. Inmiddels ben ik voor mezelf begonnen op de markt en ben ik elke dag op eigen kracht bezig met mijn passie. Dit doe ik met heel veel plezier door de steun van mijn liefhebbers in en buiten het stadsdeel.”

ZO BIJZONDER

“7 jaar terug kwam er een klant bij me in de winkel die mij vertelde dat hij een bezoekje zou gaan brengen aan een zieke vriend, maar hij had niet genoeg geld om een bosje bloemen te kopen.  Door zijn verhaal kreeg ik medelijden met hem, omdat ik gelijk aan mijn eigen broer moest denken die op dat moment ook heel erg ziek was. Ik gaf de klant de bos bloemen cadeau zodat hij deze kon geven aan zijn zieke vriend. Een dag later bracht ik een bezoek aan mijn eigen zieke broer en was enorm verrast. Ik zag daar de bos bloemen die ik de klant gegeven had voor zijn zieke vriend staan. Blijkt dat de klant die ik had geholpen voor mijn broer langskwam.”

MAGISCHE FORMULE

“In Amsterdam-Zuidoost en de Bijlmer respecteren mensen elkaar zoals ze zijn. We zijn hartelijk en we geven elkaar brasas. Helaas kan dat nu niet in Coronatijd.”

De vorige Bijlmer Pionier, Moenira Luqman, stelt je de volgende vraag: 
Hoe kunnen diversiteit en inclusie bijdragen aan een gezond woon- en leefklimaat in Zuidoost?

“Door mensen te respecteren zoals ze zijn en elkaar genoeg de ruimte te kunnen geven zodat iedereen zichzelf kan zijn. Zo creëer je een mooie samenleving. Het mooie is dat je zoveel leert van zoveel verschillende culturen in 1 stadsdeel.”

WAT IS JOUW VRAAG AAN DE VOLGENDE PIONIER?
“Wat kan er volgens jou nog verbeterd worden voor een betere samenleving in Amsterdam-Zuidoost?”

Hidayet Gencaslan – Met bloemen maken de broers Gencaslan de Bijlmer kleurrijker

Bijlmer Pioniers: Roël Luqman

In Bijlmer Pioniers leest u de verhalen van de mensen die zich op een bijzondere wijze, in de Bijlmergeschiedenis, hebben ingezet voor de gemeenschap en de opbouw van dit stadsdeel.

 

Door Drs. MA, Graziëlla Hunsel Rivero

  

BIJLMER PIONIERS: Roël Luqman – herleeft uit de herinneringen van zijn dochter Moenira Luqman

[1970 – RIP 1999]

In 1968 kwam Roël Luqman vanuit Suriname naar Nederland om te studeren. Hij woonde in verschillende steden. Toen zijn schoonvader hem vroeg om de Hindoestaanse community bij te staan in de ontwikkeling van een moskee in Zuidoost kwam hij terug naar Amsterdam. Met de toenmalige geestelijke leider realiseerde hij de eerste soennitische moskee in Nederland genaamd Taibah. Voor Marcel la Rose was Roël  een echte volksleider die in verschillende hoedanigheden voor de rechten en de waardigheid van de gewone mens streed. Net voor zijn dood, in 1999, richtte hij met Harald Axwijk, Stida op. Met zijn heengaan verloor Moenira niet alleen haar vader, maar ook haar rolmodel. Zijn levensmotto is haar drijfveer en werkt ze met heel haar hart aan Life Skills, innovatief onderwijs, om jongeren in Amsterdam-Zuidoost in hun kracht te zetten. Met dank aan haar moeder, tante, Marcel la Rose, Hannah Belliot en Jessica Dikmoet brengt zij een beknopte ode aan deze Bijlmer Pionier.

 

STAMPIJ VOOR HET STADSDEELKANTOOR

“Joesoe en Roël waren een duo. Het zwaar activistische had Roël niet. Hij was een strateeg, had charme en was altijd goed gekleed. Hij had dat Aziatische van weken, laten bezinken en dan zakendoen.”, Hannah Belliot

“Een groep ambtenaren en zwarte politici organiseerden zich in wat men het ‘Zwart Beraad’ noemde. Mijn vader sloot zich daarbij aan. Er moest een nieuw bestuur komen met een betere afspiegeling van het stadsdeel en een betere verdeling van de financiële middelen die beschikbaar kwamen. Het lukte, maar het was zo heftig dat het landelijke aandacht trok. Deuren die gesloten bleven, trapte hij samen met zijn kameraad Joesoe letterlijk en figuurlijk open. Ik kan me nog goed herinneren hoe zij samen met anderen een wake hielden voor het oude stadsdeelkantoor. Ze branden kaarsen en maakten een hoop stampij.  Ik stond er als jong meisje bij en wist niet precies waar het over ging, maar begreep de urgentie. Deze actie is me altijd bijgebleven.”

 

OVEREENKOMSTEN

“Röel was ongeduldig en hield van snelle resultaten. Soms gebruikte hij onorthodoxe manieren om dingen voor elkaar te krijgen. Vaak als hij aanwezig was, stond hij eerst rustig in een hoek, bestudeerde iedereen, bedacht een strategie en dan dook hij ineens op.”, Jessica Dikmoet

“Deze quote over mijn vader is ook zo typerend voor mij. Ik ben ook ongeduldig. Gelukkig zegt mijn moeder altijd: “‘InnAllaha ma ‘As’sabireen’, voorwaar Allah is met de geduldige. Ik voel de passie van mijn vader, begrijp de hulpbehoefte van de bewoners in Zuidoost en zet zijn werk graag voort. Anno 2020 zijn we er nog niet en daarom heb ik vanuit deze ambitie Life Skills opgericht. Met Life Skills wil ik dat alle jongeren van 10 tot 18 jaar, ongeacht hun sociale of economische status, in gelijkwaardigheid kunnen bijdragen aan de maatschappij. We bieden ondersteuning aan jongeren voor wie het verder ontplooien van de eigen talenten na schooltijd niet vanzelfsprekend is, in de vorm van levensvaardigheden, wereldburgerschap en algemene kennis door middel van huiswerkbegeleiding, coaching, rolmodellen, trainingen en themabijeenkomsten.

De vorige Bijlmer Pionier, Henk van de Belt, stelt je de volgende vraag: 

Hoe kunnen we Zuidoost stadsdeelbreed economisch versterken?

“Zuidoost moet aantrekkelijk gemaakt worden voor het bedrijfsleven, die op haar beurt, samen met de overheid investeert in een gezond woon- en leefklimaat met meer kansen en mogelijkheden voor alle bewoners van Zuidoost. Om dit te kunnen realiseren is zelfontwikkeling een belangrijke pijler.”

WAT IS JOUW VRAAG AAN DE VOLGENDE PIONIER?

“Hoe kunnen diversiteit en inclusie bijdragen aan een gezond woon- en leefklimaat in Zuidoost?’

 

Meer informatie over Life Skills innovatief onderwijs: www.lifeskills.fun

BIJLMER PIONIERS: Henk van de Belt

In Bijlmer Pioniers leest u de verhalen van de mensen die zich op een bijzondere wijze, in de Bijlmergeschiedenis, hebben ingezet voor de gemeenschap en de opbouw van dit stadsdeel.

Door Drs. MA, Graziëlla Hunsel Rivero

In 1970 kreeg hij een job bij een studio in Bijlmerflat Grubbehoeve waar hij boeken en magazines maakte. Het studiowerk bracht hij naar uitgeverijen met zijn oldtimer, een paarse BMW 501. Naast zijn studie aan de Rietveldacademie werkte hij bij verschillende reclamebureaus en bij het befaamde ontwerpbureau Total Design. In 1983 startte hij met zijn eigen studio Ultro Design dat zich vooral richtte op designprojecten voor uitzendbureaus, ministeries en banken. In Zuidoost leverde hij jaren publicaties voor Bureau Vernieuwing Bijlmermeer.

ANONIEM EN BRUISEND
“Mijn eerste woonplek was een oud kraakpand in Pijp. Een verademing was daarna de nieuwe groene Bijlmer. Voor totaal 286 gulden per maand woonden we er comfortabel met z’n zessen in een ruim Kikkenstein appartement. Lekker anoniem en het bruisende culturele Amsterdam dichtbij.
Zo rond 1990 ging het slecht met de Bijlmer. Veel verloedering, inbraken en leegstand mede door gebrekkig sociaal en technisch beheer. Een vergelijkbare woning in de regio was niet te vinden. Mijn vader zei vaak ‘het is strijden of lijden’. Het werd dus strijden. Samen met buurtgenoten inzetten voor een schoon, veilig, gezellig en fraai stadsdeel.”

100 COLLECTIEVE RUIMTEN
“De woonwijk Bijlmer was bedoeld als alternatief voor verkrotte buurten en om de na-oorlogse geboortegolf op te vangen. Ruime woningen en groene paden voor de wandeling op zondag. De eerste jaren was het echt pionieren met scholen en winkels in noodgebouwen, twee buslijnen en één chinees. Ruim 100 collectieve ruimten in binnenstraten vervingen de ontbrekende buurthuizen, wasserettes en buurtcafés. Op de kabel waren vijf zenders en TV-piraten. Toentertijd deed een onwaarschijnlijke anekdote de ronde en dat was dat minister-president Joop de Uyl Suriname onafhankelijk maakte op 25 november 1975 om de leegstand in Bijlmer tegen te gaan.”

COMITÉ PA SEM
“In 1992 crashte de El Al Boeing in de Bijlmer. Plots een enorm inferno dichtbij waarvan ik de eerste videobeelden maakte. Voor mij betekende die ramp jarenlang met anderen hulpverlenen, onderzoeken, actievoeren, parlementaire enquête afdwingen en medische onderzoeken begeleiden. In 2017 heb ik met Comité Pas Sem er voor gezorgd dat de brug bij het vliegrampmonument naar Bijlmerheld Pa Sem is vernoemd. Volgend jaar komt er een tv-serie en IDFA-documentaire over de vliegramp.”

URBAN BUSINESS LAB
“De Bijlmer, eigenlijk heel Zuidoost, heeft iets magisch. Het is relaxed en rebels tegelijk. Er is diversiteit en veel stadsdeelgenoten ervaren geheim galerijgeluk. De woonwijkformule uit de jaren 70 is echter achterhaald. Transitie naar een kansenwijk is nodig. Bewoners en lokale ondernemers bij die transitie inschakelen is een must! Meer werkgelegenheid in elke wijk is nodig. Bijvoorbeeld regionale zorgcentra, multimedia en ict-studio’s, en sportopleidingen. Goed dat we nu een lyceum en technasium hebben. Graag ook nog zoiets als een Urban Business Lab. Toekomstperspectief bieden tegen bijvoorbeeld de verwerpelijke verlokkingen van de drugswereld is hard nodig.”

De vorige Bijlmer Pionier, Karin de Moor, stelt je de volgende vraag:
Hoe wordt Zuidoost ook buiten uitgaansgebied Arenagebied aantrekkelijk?

“Ik ben van menig dat het op 2 verschikkende manieren kan. Faciliteer dat elke buurt kwaliteitshoreca heeft. Steun de bestaande buurthoreca. Buurthuizen ook in het weekend open. Je moet volop kunnen ontspannen, socializen en participeren dichtbij huis. Daar is veel vraag naar. Als beheerder van buurtsalons faciliteerde ik in 10 jaar zo’n 15.000 activiteiten.
Creëer daarnaast een groot aantrekkelijk museaal en educatief park in Zuidoost met bijvoorbeeld een ‘World of Roots’ (migratie) of een ‘World of Roofs’ (wonen wereldwijd). Goed voor toerisme, educatie, recreatie, werkgelegenheid en imago.
Een inspirerend stadsdeel realiseren waar iedereen trots op kan zijn is een gezamenlijke uitdaging. Gelukkig barst Zuidoost van ideeën, kennis en energie bij jonge honden en oude vossen. En voor een goed plan is altijd wel budget te regelen!”

WAT IS JOUW VRAAG AAN DE VOLGENDE PIONIER?
Hoe kunnen we Zuidoost stadsdeelbreed economisch versterken?

Roy Graves en Maikel Niekoop de platenspecialisten op de markt!

In Bijlmer Pioniers leest u de verhalen van de mensen die zich op een bijzondere wijze, in de Bijlmergeschiedenis, hebben ingezet voor de gemeenschap en de opbouw van dit stadsdeel.

Door Drs. MA, Graziëlla Hunsel Rivero

[Jaren 80 – heden ]
Als je in de jaren tachtig over de gezelligste zaterdagmarkt op Ganzenhoef wandelde, werden de oren altijd gestreeld door de laatste hits van verschillende genres. Het was een feit dat je voor de nieuwste muziek altijd moest zijn bij de stand van de relaxte Roy en de goedlachse Mike. Dit duo was een begrip op de markt, een gezellige drukte rondom hun stand, want zij waren altijd in voor een vrolijke babbel over hun passie, de muziek!

SOUL EN SURINAAMSE PLATEN

“Mike en ik zijn eigenlijk de platenstand per toeval begonnen. Een oom die een reisbureau wilde beginnen, nam een platenzaak over met voorraad van Soul en Surinaamse platen die wij mochten verkopen. Dit viel zo bij ons in de smaak dat wij al na een maand de vergunning voor het marktwezen in ons bezit hadden. Wij zijn toen op de Albert Cuyp en op de Dappermarkt begonnen, maar kwamen al snel tot de ontdekking dat een groot deel van onze klanten in de Bijlmer, nu Amsterdam-Zuidoost, woonden. Het was dus een logische stap voor ons om onze activiteiten in dit deel van de stad voort te zetten.”

SWINGEN OP DE MARKT

“De Bijlmermarkt was de plek waar wij ons echt thuis voelden. Iedereen kwam meestal swingend naar onze kraam. Wij introduceerden vaak nieuwe Surinaamse of Soul platen en durven gerust te stellen dat door toedoen van ons tal van Surinaamse nummers grote hits zijn geworden in Nederland. Denk maar aan het lied “Wittie visie” van de band de “The Funmasters” ook afkomstig uit Ganzenhoef. We hebben de Surinaamse muziek geïntroduceerd bij een breed Nederlands publiek dat wandelde over de markt en de tonen bij het langslopen mee kregen. Niet alle marktkooplui waren even blij met ons, omdat zij last hadden van onze, voor hen, harde muziek! Echter, we hebben doorgedrukt en uiteindelijk kon men niet om ons heen.”

AL DOENDE LEERT MEN

“Waar wij nog altijd erg om moeten lachen is onze beginperiode. Voor het sluiten van de markt namen wij een kraam in beslag van een koopman voor wie de dag erop zat. We waren niet op de hoogte dat je voor verkopen op de markt een vergunning moest hebben. Met muziek die wij vooraf op cassettebandjes hadden opgenomen verkochten we onze platen op de Albert Cuypmarkt en daarbij probeerden wij om vooral een kraam te bemachtigen, die dichtbij café Neutraal stond (een plek waar in die tijd grote groepen Surinamers kwamen). Na een kleine week werden we door de marktmeester aangesproken dat deze manier van verkopen illegaal was. We zijn toen direct onze marktvergunning gaan aanvragen.”

Maikel

HET EINDE VAN EEN TIJDPERK

“Het multiculturele karakter van Zuidoost is wat ons altijd heeft aangetrokken. Mensen voelen zich hier thuis. Er is altijd ruimte geweest voor allerlei vormen van informele handel (winkeltjes, kleine bedrijven, etc.) Echt heel interessant. Zuidoost is groen, leeft en bruist! Met alle technologische ontwikkelingen werd de vraag naar Lp’s en cd’s minder. Wij konden er niet meer van leven en was deze handel, voor ons, helaas niet meer rendabel. We besloten toen te stoppen met onze stand op de markt.”

De vorige Bijlmer Pionier, Jenny van Dalen, stelt jullie de volgende vraag:

Wat mis je nu echt in Zuidoost en zou er volgens jullie gerealiseerd moeten worden?
“Wat wij missen zijn lounge cafés waar je naar leuke muziek kunt luisteren en kunt dansen, bijvoorbeeld, op Latin, Jazz &R&B. Verder zou een discotheek, voor jongeren, met ruimere openingstijden in het weekend zeker een mooie aanvulling zijn. Daarnaast is het voor Zuidoost wenselijk dat de politie een afspiegeling van de bewoners is.”

WAT IS JULLIE VRAAG AAN DE VOLGENDE PIONIER?

“Wij hebben eigenlijk twee vragen. Er is veel armoede in Zuidoost. Hoe kunnen wij deze groep ondersteunen? En hoe kunnen we het groeiend probleem rond zwerf afval in Zuidoost oplossen?”

Zuidoost&Meer

GRATIS
BEKIJK